|
Een mister-verkiezing kan een nuttige springplank naar het succes zijn. Maar er zijn verkiezingen die talrijke kosten aanrekenen, zonder dat je er iets aan hebt als model.
Naast berichten van (nep)-modellenbureaus en onbetrouwbare fotografen kan je ook berichten ontvangen van organisaties die Miss of Mister-verkiezingen houden. Miss aardbei, Mister knolselder, er bestaat geen groente of er is een verkiezing aan gekoppeld. En toch eten we nog altijd te weinig fruit en groente! Het is heel moeilijk het kaf van het koren te scheiden. Een paar maanden geleden (nu al een goed jaar geleden) lag er wel iedere week een mail van een dergelijke organisator in één van m'n mailboxen. De organisatie had geen website en de mails kwamen van een gmail-account. Je komt niet overtuigend over als je als organisatie in de media-sektor zelfs geen degelijke website met een eigen domain kan aanmaken (modellen en mode, dat is media). Natuurlijk gaven ze geen antwoord op mijn mails. Bij mister-verkiezingen heb je hetzelfde fenomeen als bij modelagentschappen.
Het is een slecht teken als de organisatoren van mister-verkiezingen de kandidaten uitdrukkelijk vragen om sponsors aan te brengen. Of de modellen voor alle kosten laten opdraaien. In het kort: sponsors aanbrengen ten waarde van minstens 250€, zorgen voor minstens 10 gewone kaarten (à 25€ stuk) en 5 vip kaarten (waarvan ze de prijs niet durven vermelden). Logies in het hotel (verplicht, en naar alle waarschijnlijkheid niet gratis). Opgelet, de prijzen op hun website veranderen sneller dan de beursindexen, en uitsluitend naar boven. Prijzen update 2010: Minstens één sponsor à 500€ aanbrengen plus 30 toegangskaarten à 50&euro verkopen, logies in het hotel vervalt. Uiteindelijk kost het je als model meer dan duizend euro als je geen sponsors kan vinden (verplaatsing, logies en maaltijden niet inbegrepen), zonder dat je d'er iets aan hebt (dergelijke verkiezingen gebeuren in een klein zaaltje zonder veel media-aandacht). De grootste boerenpummel kan het tot finalist schoppen want ieder kandidaat is automatisch finalist wegens weinig kandidaten. Ik ken een paar van de kandidaten uit mijn regio, sommigen hebben evenveel stijl als een halfvolle PMD-zak (en evenveel hersenen als een leeg blik bier). Geen enkel gerenomeerd modelagentschap zal een modelscout uitsturen voor een model uit Dadizele! Deze verkiezing is enkel een provinciale verkiezing! Vul je de online inschrijfformulier in, en wil je het contract verbreken (nadat je de zeer kleine letters hebt gelezen), dan krijg je een faktuur van 650€ schadevergoeding in je bus... Bedenktijd kennen ze hier ook niet! Die organisatoren doen geen verkiezingen, maar leven van de talrijke "schadevergoedingen".
Het fenomeen is niet beperkt tot één organisatie. Maar zoals altijd is Google je beste vriend als je maar uit je doppen kan kijken. Doe een google op de naam van de verkiezing en lees niet enkel de officiele site, maar vooral de kleine blogberichten. Informeer je op contactites modellen en fotografen. Omdat er maar één echte Mister Belgium kan zijn, plakken ze d'er iets bij: personality, style,… en het is daardoor zeer moeilijk het kaf van het koren te scheiden. Tijdens de samenkomsten heb je alle negatieve kantjes van teambuilding: “En Jan, hoeveel sponsors heb jij al gevonden?”... “Goed zo Tom, je hebt de meeste toeganskaarten verkocht”... “Laat je niet kennen, Luc, ...” Op iedere samenkomst (persvoorstelling, showvoorbereiding,...) worden dezelfde psychologische trucjes gehanteerd. “Je inzet telt mee bij de puntentelling” (hoeveel precies wordt nooit vermeld, heb je trouwens al gemerkt dat er nooit een deurwaarder de resultaten controlleert?)
Finalist geworden!
Ik ben de winnaar!Nog een paar andere andere negatieve punten:
Index: Contacten in de modellenwereld. |
