Mister Belgian Style
Model Info »» Contacten »» Mister »» Mister Belgian Style
Ik heb nagenoeg alle Mister-verkiezingen van de laatste jaren gevolgd, en ieder verkiezing is wat anders. Vandaag was het persvoorstelling van Mister Belgian Style.


Laatste voorbereiding voor de persvoorstelling


Mister Belgian Style steunt “Amélicious”, een baby met de ongeneeslijke ziekte epidermolysis bullosa


“Môh!”, den Brian!


Voorbereiding met de micro. Van de echte voorstelling zelf heb ik nauwelijks foto's.


De uitstekende persoonlijke voorstelling van de modellen viel totaal in het water door dat onnodig heen-en-weer geloop.


Allé, eentje voor op smoelenboek


“Laissez entrer les fauves!”
En daarmee bedoel ik niet dat meisje in leopardtenue.

Mister Belgian Style steunt jaarlijks een goede doel. Verleden jaar was het Amélicious, een baby met de ongeneeslijke ziekte epidermolysis bullosa. De opbrengst bedraagt 357€. Alle beetjes helpen, natuurlijk, om het leven van Amélie draaglijker te maken, maar dit bedrag dekt niet de maandelijkse medische en para-medische kosten. Kristof Moens (de winnaar van de vorige editie) verzamelde op zijn eentje bijna duizend euro, en dit bedrag zal nog verhoogd worden met de opbrengst van “De nacht van de Mister”. De nacht van de Mister... maar zal daar iemand van Mister Belgium Personality met zijn lintje rondlopen? Ik denk het niet...

Ik heb gemerkt dat de modellen de aanwezigheid van een fotograaf waarmee ze reeds gewerkt hebben appreciëren. Een goede fotoshoot doe je niet op een persvoorstelling, je aanwezigheid is gewoon een bekend gezicht tussen de menigte. Modellen van Mister Belgian Style hebben meegedaan aan verschillende shoots van Belgium Model Academy en het weerzien is altijd een positieve noot.

Mij op een persvoorstelling toelaten is altijd een risico voor de onderneming. Ik kleur niet binnen de lijntjes. Ik lijd aan keyboardhyperkinesie. Daar kan Mister Rolls Royce jaren later nog van meespreken.

Relatief korte voorstelling van Mister Belgian Style. Je ziet direct dat de mensen vaak naar de commerciële televisie kijken: ze zijn beter getraind dan de dogs van Pavlov. Van zodra er reklame komt moet iedereen dringend gaan pissen, en de overgebleven toeschouwers beginnen dan de voorstelling luid te becommentariëren.

Jim tegengekomen, nog meer stressy dan gewoonlijk. Wel een pluspunt voor de fotografen: als je met een lege batterij zit, strijk die dan drie keer over zijn vel, en je batterij is weer goed voor 1200 foto's. Toen de modellen rustig zaten te ontstressen (en een cigaret zaten te roken) voor het hotel, komt Jim plots opduiken: “En morgen MOET het sponsorgeld op de rekening gestort zijn!!!”. Een echte sfeermaker, die Jim!

Gelukkig heb ik de voorbereidingen van de persvoorstelling gefotografeerd, want op de echte persvoorstelling was het noppes. Wie de choreographie uitgevonden heeft, die zou men moeten overgieten met zwavelzuur, laten behandelen met knuppels en knipmessen door een bende voetbalhooligans, laten bepissen door een buslading beierse toeristen in lederhosen en uiteindelijk vierendelen door zware trekkers op de nabijgelegen parking van Imbev. Ik denk dat er meer supporters zullen afkomen dan op de persvoorstelling. En als er nog leven in zit, stuur dan de mensen van FOD Economie om de boekhouding van MBS te controleren.

Jimmy the stressmachine had duidelijk gemeld dat de rode loper vrijgehouden moest worden voor de modellen. Mmmmm. Je zag meer fotografen van de ene kant van de zaal naar de andere kant hollen dan modellen. Een cacofonie in motion, een browniaanse beweging van fotografen, modellen en toeschouwers die eigenlijk niet goed wisten wat hen overkwam. Wie laat nou één model zichzelf presenteren links, de tweede rechts, de derde opnieuw links... Halverwege werd ik het kotsbeu. FUCK YOU! Red Bull, geef mij vleugels, dat ik hier wegkom!

Nu even serieus: spijtig voor de modellen, want als er iets was dat in positieve zin opviel, dan was dat hun media-training. Allemaal wisten ze hoe ze de microfoon moesten vasthouden, hoe ze zich moesten voorstellen. De modellen overstegen als het ware de verkiezing. Gelukkig bleef het zinnetje “...en mijn hobbies zijn...” achterwege. Niemand is geïnteresserd in je hobbies. Vermeld je hobbies enkel als je d'er iets grappigs van kan maken: “ik neuk als de beste”, bijvoorbeeld. Stijtig dat die goede presentatie fataal teniet werd gedaan door dat heen en weer geloop. Ik kon het niet meer aanzien. Ik moest duizenden kilometer weg zijn.

Een wereldje op zich

Het circus

Vanaf 7 uur komen de genodigden aan, waaronder een groot aantal Missen en de bijhorende in symbiose levende tettentrekkers. De missen kunnen niet zonder tettentrekkers, en de zondagsfotografen (derde kolom) kunnen niet zonder gleufdieren. De persvoorstelling van de finalisten is maar bijzaak. De Misters fotograferen ze met tegenzin, en enkel als er ter compensatie twee Missen in beeld staan. Bij andere verkiezingen is het nog veel erger, de Misters zie je zelfs niet staan.

Ik heb weer een assortiment gezien. Ieder gehucht heeft wel één of andere Miss. De laatste jaren merken we een opkomst van Miss Plus, gesponsord door Unizo (“Mag het iets meer zijn?”). De brood- en banketsector doet daar niet aan mee, die hebben een eigen verkiezing: Miss Baksel.

Personne qui ne commente les habits neufs de l'Empereur: het is een wereldje dat zichzelf in stand houdt, misters hebben misses nodig, organisatoren hebben fotografen nodig, fotografen hebben modellen nodig, en de modellen hebben een verkiezing nodig om hun kunsten te kunnen tonen.

Van fotografen die voor grote belgische modellenbureaus werken krijg ik meer dan eens de opmerking: “waarom doe je mee aan zulke voorstellingen?”. Enerzijds hebben ze wel gelijk: weinig modellen die aan Miss- of Misterverkiezingen deelnemen breken internationaal door. Dergelijke verkiezingen zijn een microcosmos, een wereldje op zich, met weinig contacten met de echte modellenbureaus. Dit is een eigen biotoop met partyfotografen die missitems en facebook-fotos afleveren. Maar laat die fuiffotografen eens met licht en schaduw spelen (chiaroscuro), en dan zijn ze de pedalen kwijt. Alles platstrijken met een slecht ingestelde flitser is het enige wat ze kunnen. Je laten trekken tussen Miss Lucking en Missfit, da's geen echte fotografie.

Catwalk lopen en kleren verkopen in een mode défilé is nog iets anders dan zichzelf verkopen op een Mister-voorstelling. Ik zal maar één concreet element aanbrengen: de podiummaat. Een aantal modellen haalt de podiummaat niet. Ik weet het, het is discriminatie ten opzichte van kleinere mensen, maar in de echte wereld is er ook geen plaats voor kleine mannequins.

Ik zie nog niet zo direct Marc Dochez van Dominique Models rondlopen op één of andere Mister verkiezing. Maar... Is dat echt de bedoeling? Zo'n verkiezing doe je voor de groepsfeer, de gezelligheid, de kick en adrenaline van de show, leren praten in een micro, leren catwalk lopen, samen uitgaan,... Ik ken een paar modellen die van de ene verkiezing naar de andere trekken, dus zo erg kan het niet zijn!

Het echte modellenleven is nog iets anders dan van fuif naar party en van party naar evenement te strompelen. Voor echte modellen bestaat het woord fuiven niet. Als je je durft vertonen op een fotoshoot met wallen onder de ogen, dan mag je voor goed aftrappen met je klikken, je klakken en je potjes gel. De modewereld is big business, en die hebben geen fuifbeesten nodig.

Partyfotografen

Ik wil mij niet bemoeien met het klungelen van bepaalde aanwezige fotografen, maar soms krìjg ik het echt. Jaren op stap geweest met een beroepsfotograaf, om dan de meest verschrikkelijke blunders te zien. Op de kunstacademie richting fotografie gaat het allemaal over natuurgetrouwe foto's. Je mag het werk van de fotograaf niet zien, bij wijze van spreken. Het effekt van een eventuele flitser mag dus nooit zichtbaar zijn: geen flistschaduw, geen witte reflekties, geen duistere achtergrond.

Op de Academie, voordat je met je fotografiecursus mag beginnen, leer je tekenen. Perspectief, vluchtlijnen, één verdwijnpunt, twee verdwijnpunten,… Alle foto's die op Missitems, ilovemisses en andere sites geplaatst worden lijden aan perspectiefvertekening (naast de flitsexplosie). Postzegels verzamelen is een leuke hobby, hoor, als je niets van fotografie kent...

Mijn foto's worden één per één bewerkt. Fond-de-teint kennen de modellen van Mister Belgian Style niet. Glimmende neuzen, blinkende voorhoofden, puistjes en oneffenheden moeten allemaal weggewerkt worden. Van rode ogen heb ik gelukkig weinig last omdat ik altijd indirect flits. Ik heb nog de tijd gekend dat iedere foto (interpositief) manueel met een fijne borstel bijgewerkt werd. Een echte borstel, bedoel ik dan, geen fotoshop-alternatief! Fond-de-teint was toen een zegen voor de fotograaf.... Zo'n persvoorstelling benadrukt de kleine imperfecties. Storende elementen probeer ik weg te halen. Een foto neem ik in 1/90 van een seconde. Om die achteraf te bewerken heb duizenden keer meer tijd nodig. Ik ga u geen foto laten zien vòòr en na behandeling: kijk gewoon naar een paar foto's van bepaalde fotografen. Het enige wat die fotografen doen is hun naam in 't groot op de foto zetten, en dat is nu juist het enige dat ik niet doe!

Ik bekijk de foto's van de amateurfotograaf, die mij zo trots als een aap zijn laatste misbaksels toont. Foto's met achter het hoofd van het model een stuk scherm met reklame voor het hotel, glimmende huid en afschuwelijke slagschaduw van de flitser (en dat wordt dan allemaal op smoelenboek gedumpt en krijgt lovende kritieken). Vervlakking van de massa. Massacultuur. Cultuur van de ongeletterden. Ongeletterden die geen boek over fotografie kunnen lezen. Lezen doen ze trouwens al lang niet meer, als ze maar naar VTM kunnen kijken.

Vreemde, gele schijn op sommige foto's, vooral als hij zijn foto's op een welbepaalde plaats neemt. Ik voel mij als SOS Piet die een culinaire catastrofe moet proeven. Tja, niet moeilijk te achterhalen van waar dit schijnsel komt. Hij gebruikt een UV-filter. Een UV-filter binnenshuis! Die gele strepen, dat zijn flares van de spots! Als ik het hem vertel kijkt hij mij nietsbegrijpend aan alsof ik Klingons aan het spreken ben. Hij haalt wel de filter van zijn fototoestel, omdat ik het hem bevolen heb, maar achter mijn rug monteert ie de filter opnieuw. En wat hebben wij vandaag gheleerd? Niets, dus! Krijg jìj een mooie bruine teint van de UV straling in de perszaal van een hotel? Ik niet in ieder geval. Ik wil duizenden kilometers ver weg zijn. Beam me up, Scotty. There's no intelligent life down here.

Ik wil zeker niet zeggen dat alle aanwezige fotografen prutsfotografen zijn, in tegendeel. Maar goede foto's worden niet op een persvoorstelling gemaakt.

En neen, IRL ben ik heus niet zo erg als deze tekst zou laten uitschijnen. Alhoewel, met mij weet je nooit. Bij een fotoshoot in een flatgebouw liet ik mij eens ontvallen: “Spring door 't raam, en zorg dat je op je bakkes terechtkomt, dan heb je tenminste een expressief gezicht!”. Hopelijk dat het model nu geen zelfmoord pleegt... Ik zou het nooit zeggen tegen een beginnend model. Ik zeg het wel tegen iemand die denkt dat hij kan poseren omdat hij ooit te zien was als figurant op televisie en meent dat hij 30 minuten te laat mag komen op een plaats van samenkomst. Achter de glam en glitter is de modewereld een keiharde wereld. Nog harder dan de betonnen vloer van een privé-parking achter een flatgebouw.

Om de persvoorstelling op een positieve noot te eindigen:

M U L T I M E D I A !

Een aantal mankementen die de persvoorstelling zo'n "amateur-look" geven kunnen gemakkelijk vermeden worden. Een persvoorstelling moet tot in de puntjes verzorgd worden, en hier was dat duidelijk het geval niet. Men ziet direct dat Mister Belgian Style een “jonge” verkiezing is (om het zeer eufemistisch te zeggen).
  • Er was een video-projector met computer aanwezig in de zaal, maar die werd enkel gebruikt voor een doorlopende reeks beelden. Een dia-carroussel, da's zo anno 1960. Gebruik de projecteur om beelden te tonen, aangepast aan wat er gezegd wordt. Tijdens de voorstelling van Amélicious, toon dan een foto van de baby, dit schept direct een band! Tijdens de presentatie van de kandidaten, toon dan hun sedcard! En bij het vermelden van de sponsors, toon dan de reklame van dàt bedrijf!


    Twee maanden vòòr de finale:
    Zo ziet de website van MBS er uit.
  • Folders! Waarom waren er nog geen folders van de kandidaten? Ook op de website staat er nog altijd geen fotos van de kandidaten (twee maanden voor de finale!) Met de fotoshoot die door Belgium Model Academy geschonken werd, hebben de aanwezige modellen voldoende goede foto's ontvangen, en Mister Belgian Style heeft deze in copie ontvangen.

    Update: één maand en half vòòr de finale werden de foto's van een studioshoot eindelijk online geplaatst. Maar... eind december, dus weken na de finale staan er nog steeds geen resultaten op hun website! Op de finale zelf hebben een aantal modellen hun huisdier gestuurd, er waren nog geen 10 finalisten! Maar wie is er eigenlijk Mister Belgian Style 2011? Niemand die het officieel weet want het staat niet op de website van MBS.

  • Laat de modellen op een verhoogje lopen. Bij geen enkele catwalk of défilé lopen de mannequins tussen het voetvolk! De mensen moeten OPkijken naar de modellen. Ook achteraf komen de mannequins nooit tussen het volk terecht.

  • Voorzie een make-up voor de modellen. De meeste fotografen bewerken (helaas) de foto's niet, en een glimmende neus, mee-eters en puistjes passen niet op een goede modellenfoto. Persfotografen bewerken trouwens nooit hun foto's (dit is tegen hun beroepsethiek, en da's veel teveel werk).

  • De modellen zouden een nummer moeten dragen. OK, dit heeft absoluut geen enkele “stijl”, maar het is veel praktischer voor SMS voting. En daarvoor is het toch te doen, of niet? Als je echt mee met je tijd wilt zijn, gebruik dan een kaartje met QR code. Met een aangepaste QR kode leest de smartphone automatisch de correcte gegevens in om de juiste SMS te sturen! De modellen moeten niet meer zeggen “SMS het bericht MBS spatie 99 naar het nummer 1234”, neen, de kode doet dat allemaal! QR code is modern! QR code is hip! QR code is fashion! QR code heeft stijl! MBS gebruikt geen QR code!
Op de website van Mister Belgian Style staat:
BOEKINGEN
De aanwezigheid van Mister Belgian Style geeft extra uitstraling aan uw evenement. U kunt hem boeken voor privéfeesten, opening van uw zaak, fotoshoots, modeshows en tal van andere evenementen. ”

QR code is modern! QR code is hip!
QR code is fashion! QR code heeft stijl!
Mister Belgium Personality gebruikt QR code!
Als verkiezing doe je dus het werk van een modellenbureau. Maar heeft MBS een ondernemingsnummer? Dit staat nergens op hun website vermeld, en dit is al voldoende voor een bezoek van de inspecteurs van FOD Economie. Nergens staat de ondernemingsvorm van Mister Belgian Style vermeld: een nv (naamloze vennootschap)? een vof (vereniging onder firmanaam)? een vzw (vereniging zonder winstoogmerk)? een kb (knoeiboel)? een bvba (besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid)?

Ik wil gerust wat werk op mij nemen en de website eens bijwerken, of de slides maken voor de volgende mister-verkiezing. Het updaten van hun website heb ik een maand geleden aangeboden (juist na de groepshooting), maar daar heb ik geen antwoord op gekregen. De fotoshoot die door de Model Academy aangeboden werd heeft ons trouwens meer gekost dan 357€...

Foto's mogen gebruikt worden door de modellen voor eigen promotie.
Copyright bij de foto's IS VERPLICHT:
Marc Doigny Belgium Model Academy.