In België kan nagenoeg iedereen een modellenbureau opstarten om onervaren modellen aan te lokken. Zelfs in Frankrijk, waar een strikte wetgeving van toepassing is, rijzen er talrijke "casting bureau's" uit de grond. Frankrijk kent een grote hoeveelheid Star Academy en andere reality shows en het is gemakkelijk zich uit te geven als modelscout voor een dergelijke show. Vele van deze ongure figuren worden vervolgd na klacht van gedupeerde modellen. Opletten voor oplichters is dus de boodschap!

Modellenbureau's krijgen hun inkomen uit twee bronnen:

1. door modellen onder contract uit te sturen voor opdrachten (een soort interim-kantoor), en
2. door opleidingen te verzorgen en portfolio's aan te maken voor modellen.

Onur, model uit Antwerpen, ervaring met mode shows Alex, internationaal model Prefessioneel fotomodel: je hebt het, of je hebt het niet, en een opleiding zal daar niets aan veranderen.

Er bestaan geen "opleidingen voor modellen", je hebt het, of je hebt het niet. Agentschappen die je 300€ aanrekenen voor een opleiding zijn niet de beste raadgevers ("Natuurlijk heeft u een enorm poetentieel om model te worden. maar eerst moet u een opleiding volgen..."). Uit contacten met modellen weet ik dat de opleidingen die aangeboden worden door bepaalde agentschappen niet veel voorstellen, en het is niet zeker dat je achteraf ook opdrachten krijgt. Op het einde van een opleiding mag je soms meedoen aan een modeshow, georganiseerd in een lokale feestzaal door een bevriende kledingszaak, maar voor het publiek moet je zelf zorgen. Meestal moet het publiek inkom betalen, en als je te weinig volk kan aantrekken moet je nog eens opdraaien voor de kosten. Het lijkt wel echt een Tupperware-party, waarbij de kledingszaak hoopt dat het publiek de gepresenteerde kleedjes zal kopen. Het diploma dat op het einde van de “opleiding” uitgereikt wordt is waardeloos.

Een kwalijke trend is het ontstaan van talrijke nep modellen-agentschappen. Ze rekenen gemakkelijk honderden euro's aan voor een portfolio, dan nog eens 100 euro voor publikatie in een catalogus (dat nooit zal verschijnen), nog eens 100 euro voor de opmaak van een nutteloze webpagina (discussie op modellennet). En ze vinden zelfs de gegevens van een model niet meer terug, als je die wilt boeken! Talrijke 'fotografen' worden agentschapsdirecteur. Het is gemakkelijk jonge meisjes in de val te lokken met loze beloftes over de modellenwereld. Op vraag van een model (die 500 euro op tafel moest leggen voor een inschrijving met fotoshoot) ben ik een dergelijke agentschap gaan bezoeken: een klein kelderappartement in een betonnen blok. Geen fax, geen vaste telefoon, een goedkoop fototoestelleke waarmee je geen portfolio kan maken, en naast de computer een hoopje verfrommelde blaadjes met de contactgegevens van een paar modellen. Als "opdrachtgever" mocht ik eerst niet binnen (ik had mij voortgedaan als beroepsfotograaf die een paar modellen zocht voor een shooting van werkkledij genre Snickers): het is duidelijk dat de agence niet geïnteresseerd is in echte opdrachten voor zijn modellen.

Betaling na een opdracht. Bij een agentschap wordt je pas maanden later uitbetaald voor je prestatie als model. Zelfs betrouwbare agentschappen volgen dit systeem. De reden is eenvoudig: de agentschappen zelf worden meestal pas maanden later uitbetaald: je doet een shooting voor een advertentie op 2 januari. De foto wordt bewerkt, de layout van de advertentie wordt ter goedkeuring voorgelegd aan de opdrachtgever en uiteindelijk komt je foto in een weekblad in februari. De agence stuurt zijn faktuur naar de opdrachtgever en die betaalt op het einde van het betalingstermijn, dus halverwege maart. De agentschap rekent zijn commissie en betaalt je enkele dagen later, maar ondertussen zijn we al eind maart.

Naast een paar grote en professionele agentschappen aan de ene kant en een aantal louche ondernemingen aan de andere kant heb je dus een hele gamma aan kleine eenmanszaken, met of zonder handelsregister en BTW-nummer, met of zonder fotostudio, als bijberoep of als hobby, met of zonder contacten met mogelijke werkgevers. Je kan er niet op rekenen dat je betaalde opdrachten zal krijgen. Op deze site kan je een lijst van modelagentschappen terugvinden. Honderden agentschappen (iedere dag komt er wel eentje bij), terwijl er in België maar werk is voor maximaal honderd modellen! Van de meeste agentschappen heb ik zelf nog nooit gehoord.

Ik kan onmogelijk alle agentschappen aan een onderzoek onderwerpen. Als je je bij een agentschap zou inschrijven moet je assertief zijn en vragen wat ze je aanbieden. Teken nooit een exclusiviteitscontract bij je eerste bezoek! Het is namelijk zo dat iedere agentschap een specialisatie heeft: een agentschap levert vooral hostessen en promoboys (klanten begeleiden, folders uitdelen), een andere agentschap organiseert mode-défilés in sportzalen of disco's, een derde specialiseert zich in modellen voor centerfolds en de meesten proberen je zoveel mogelijk geld af te troggelen voor een verplichte portfolio en zogenaamde opleidingen.

Wens je een fotoshoot, schrijf je dan in op een contactsite tussen modellen en fotografen. Op de belangrijkste sites (modellennet) is er een "interne controle" en fotografen (of modellen) die zich niet aan de regels houden worden van de site geweerd. De meeste fotografen zullen graag een fotoshoot doen op TFCD-basis en kunnen je zelf extra informatie geven over modelagentschappen en dergelijke. Ervaring bouw je op door te poseren voor fotografen. Als je je foto's wenst te publiceren, doe dit op de eerste plaats binnen het kader van een dergelijke modellensite. Met je onafhankelijke website (door niemand gekend) zal je nooit ontdekt worden.

Index: Contacten in de modellenwereld.